Ja hoor! Baby's eerste t-shirt is besteld!

Toen ik 2 weken geleden hoorde dat ik een zoon kreeg haastte ik mij (met een vertraging van een aantal dagen) naar de Zara voor een eerste babypakje. Tot dan toe nooit iets gekocht, want er zit dan wel een levend wezen in mijn buik, beseffen doe ik t nog niet. Afijn, ik voelde een soort van rare verplichting iets te kopen. Missie mislukt. Het klikte niet met mij en de babypakjes (overigens is Zara's keuze niet reuze), ik had er helemaal niets mee. Zo onwerkelijk dat er over een paar maanden een klein levend wezentje uit mijn buik komt. Anyway, gister  is het dan toch gelukt! Thanks H&M! Blijkt dat foto's van baby's en peuters in de kleren wonderen doet! Zie mijn zoon wel in bovenstaand t-shirt rondhollen. En voor alle mama's 2b: de nieuwe collectie staat ook online, maar niet als apart kopje, gewoon kijken onder de betreffende categorie (bv jeans).

Alles is anders...

Wat leuk! Een gastblog over zwanger zijn!

Geschreven door: Gemma Berg 

Facts: 32 jaar, samenwonend, dochter van bijna 4 en 34 weken zwanger van 2^e dochterlief, werkt bij Eyeworks.

Dikke vette grote rose wolken tijdens mijn eerste zwangerschap. Niet gepland maar oh zo gewenst werden wij verrast door een positieve zwangerschapstest. Het was even slikken, maar ook een droom die naar jarenlang fantaseren uitkwam. Vanaf dag 1 voelde ik me geweldig. Ik straalde van alle kanten en was nog zo mobiel als maar kon. Met 7 maanden stond ik nog te swingen in de  Jimmy Woo en op mijn uitgerekende datum liep ik alle voorstellingen af op de Parade. En oh wat heb ik gelachen… Zelfs zo erg dat ik het op momenten niet meer ophield en het spontaan in m’n broek deed. Zonder gene stond ik dan en-plein-publiek met zakdoekjes mezelf te deppen. Who cares! Dacht ik zo… Look at me, I’m pregnant and happy! En…. Dik… Daar laat ook niemand zich echt over uit op het moment-supreme. Pas achteraf als je samen met vriendinnen foto’s bekijkt hoor je ze… ‘Oooh, je was wel dik he!’ Inderdaad! Had niemand mij kunnen vertellen dat ik op een zeekoe leek en dat het misschien niet zo verstandig was om elke keer die armen van me in de lucht te gooien om mijn happiness te uiten…. Het was zo te zien een hele hete zomer kenbaar gemaakt door zweetplekken ;-)

En nu… Inmiddels 34 weken zwanger van de tweede is alles anders. Ik snapte het gezeik van zwangeren met hun pijntjes en ergernissen nooit. Mens, je hebt een wondertje in je groeien wat zeur je nou! En jawel, then it hit me. Eerst twintig weken van ellende… Misselijk, geen puf en moe… oh zo moe. Nergens zin in hebben, maar alleen maar willen slapen. Gelukkig hield die misselijkheid echt uit het niets van de een op andere dag na 20 weken op. Hey… Ik ben mezelf weer, hoor ik me denken.  Had weer trek in lekkere dingen en het eten smaakte me weer goed. De misselijkheid had het voordeel dat ik niet als een gek had lopen schransen in het begin van mijn zwangerschap. Zo kon ik het grote ‘zeekoe’ gehalte misschien nog wel in toom houden dit keer?! Helaas was het ‘mezelf zijn’  van korte duur. Na zo’n 24 weken kreeg ik last van m’n bekken. Dat is nog zachtaardig uitgedrukt. Het voelt namelijk nu al weken of  ik met een ‘gang-bang’  heb meegedaan waarop ik niet was voorbereid. Vraag me niet hoe ik weet hoe dat voelt?  Ik kan het me lichtelijk indenken... Alles wordt weeïg zeggen ze om de doorgang voor de baby voor te bereiden. Zo weeïg dat ik het liefst 24 uur per dag met een kussen tussen m’n benen wil lopen. Alles gaat dan ook opeens een stuk trager. Oude vrouwtjes  gaan me voorbij als ik naar de tram loop. Ik heb m’n lichaam totaal niet meer onder controle. Eenmaal boven aan de trap moet ik even zittend bijkomen. Where did my conditie go? Na alles wat ik eet heb ik het zuur en moet ik minstens 8 keer ongegeneerd boeren. En ik heb nog nooit zo vaak  “Ik kan niet meer!” gezegd. Wat een verschil! 

Maternity Dresses

Ik vind dat je als zwangere een beetje als paria wordt beschouwd in de mode wereld. ZO moeilijk kan het toch niet zijn om een leuke zwangerschapslijn te produceren. H&M (alleen op Nieuwendijk) en Zara (was 1 rek, maar verkoopster vertelde mij vandaag dat ie opgeheven was) stellen mij diep teleur. Online is bij beiden shops ook niks (meer) te vinden. Schande! Blij was ik dan ook met mijn ASOS en TOPSHOP ontdekking. Al lukte t mij niet om bij die laatste mijn kleding bestelling af te ronden (maar ik ben nogal een digibeet). Afijn, bij ASOS slaagde ik o.a. met bovenstaande jurken. Zag net dat ze ook hele leuke felle (helemaal colourblocking) spijkerbroekjes hebben, die bestel ik dan maar een volgende keer. Voor leuke en fijnzittende onderbroeken  slaag je overigens wel bij H&M (op de Nieuwendijk in A'dam dus). En HEMA heeft ook hele fijne: REAL LASTING COTTON HIPSTERS, is niet speciaal voor zwangere dus gewoon een maatje groter dan normaal nemen!

De Rolls Royce onder de zwangerschapsvitamines! Naar t schijnt...

Out of control

Ik geef het eerlijk toe: mijn vriend heeft het niet makkelijk. Zwanger zijn is voor de vrouw niet prettig (mijn ervaring), maar voor de man is het ook verre van feest. Dag in dag uit moet ie luisteren naar mijn geklaag. Misselijk, hoofdpijn, rugpijn, ik ben zoooooo moehoe en als kers op de taart de spijkerbroeken die niet meer dicht kunnen. Vriendlief toont (uiteraard) eindeloos begrip. Feestjes en restaurantbezoek zijn bij lange na niet zo leuk als vroeger. Correctie: na een uurtje of 3 niet meer zo leuk. Kon ik vroeger als laatste het licht uit doen: nu heb ik het toch wel vroegtijdig gehad. Combinatie van gemis aan alcohol en die allesoverheersende moeheid. Ik top het geheel af met out-of -control -volledig- in- paniek- buien. Was het motto in huize Jansen-Peeters voorheen: go with the flow, het komt allemaal wel goed, nu geldt dat alleen nog bij Jansen. Peeters wil lijstjes van wat er allemaal moet gebeuren, er moet om de tafel gezeten worden, een plan de campagne moet er komen, liefst met een powerpoint presentatie. Bovenal moet er stipt op tijd gegeten worden, liefst moet alles al op tafel staan als ik thuis kom. Laatst kwam ik om 18:30 uur thuis en moest Jansen nog boodschappen doen. Tssss..Toen stelde hij voor om asperges te eten. Tsssss in het kwadraat.. Afijn, het resultaat van dit alles: een hysterische, volledige out of control, zwangere vrouw. Ik schrok van mezelf. Hierna was het zeker een dag niet zo leuk en erg stil in huize Jansen-Peeters.

En dan?

Ondanks dat ik 2 zussen heb met kindjes, ben ik toch nog een behoorlijke dummie op zwangerschapsgebied. Normaal bel ik dan mijn moeder, maar ja in dit geval wil je het toch nog even voor je houden. Na de ontdekking raadpleegde ik dan ook direct google met de volgende zoekwoorden: zwanger en nu. Leverde niet heel veel op. Een paar dagen later zag ik mijn zus en kon ik het grote nieuws toch niet voor me houden, zij adviseerde me contact op te nemen met een verloskundige. Zo gezegd zo gedaan.... De verloskundige vertelde me dat ik snel een echo moest laten maken om te checken hoe ver ik was en bij 10 weken kon ik bij haar langskomen voor een eerste gesprek.  Voor een ieder die ook niet weet wat ze moet doen, hierbij:

* Meteen naar de HEMA voor een potje foliumzuur. Is o.a. tegen een open ruggetje.
* Koop Kluun's : HELP! Ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt boek. Geloof me, je vriend gaat je direct beter begrijpen. En is ook nog bijzonder nuttig voor je zelf.
* Bij feestjes: zeg dat je aan t detoxen bent en dat je daarom geen alcohol drinkt (moet je op hetzelfde partijtje  wel ook geen vette dingen en zo eten).
* Bye Bye Steak Tartare en andere rauwe dingen, tonijn (uit blik mag wel), kazen die niet gepasteuriseerd zijn. Groenten en fruit goed wassen! Hele verse rauwe vis mag wel, maar dan moet je wel zeker weten dat het supervers is. Okura dan maar?
* Neem als je 8 weken bent contact op met een verloskundige (gewoon googlen naar 1 in jouw buurt), daar kun je waarschijnlijk rond 10 weken terecht. Verwacht er niet teveel van!

De ontdekking

Die kwam op een zondag in maart. Na wodka woensdag, prosecco donderdag en witte wijn vrijdag. Oei! Die hadden we duidelijk niet zien aankomen! Ik had al een paar dagen last van krampen die normaal mijn ongesteldheid aankondigt, maar die kwam maar niet. En dan die borsten.. Mijn bescheiden Atje groeide (naar mijn gevoel) richting Pamela formaat! Hier moest een test aan te pas komen! Ruim een jaar geleden was ik met de pil gestopt. Niet dat we al bewust aan de slag gingen, ik wilde gewoon geen rotzooi meer slikken. En de natuur ook een beetje zijn gang laten gaan. Anyway, 12 maanden later  is er dus een klein wonder geschiedt. En eigenlijk waren we meteen dolgelukkig. Normaal spreek ik mezelf tijdens de 35 minuten durende fietstocht naar de zaak het volgende mantra toe: oh wat ben ik lekker aan t sporten, maar dat was totaal niet meer nodig. Voortaan fietste ik dagelijks met een big smile fluitend van Oud-Zuid naar Oost. Ik kon het wel uitschreeuwen: ER ZIT EEN BABY IN MIJN BUIK!!

The HAPPY parents to B!

KLEIN DETAIL 1: Helaas ontbrak de gebruiksaanwijzing van de eerste test en waren we aan t twijfelen over de uitslag , 3 dagen later wisten we t zeker dankzij een nieuwe test.

KLEIN DETAIL 2: Oeps...wanneer was ik ook alweer voor het laatst ongesteld geweest? Er moest een echo aan te pas komen om dat te ontdekken.